رفتن به محتوای اصلی

تماس با خدمات ایمپلنت رشت : 32134040-013

مراحل کاشت ایمپلنت چیست؟

سفر به لبخندی نو

آسان تر از آنچه که تصور می کنید!

قبل از شروع درمان معاینه دقیق هر فرد و بررسی موارد کلیدی در موفقیت نهایی درمان ایمپلنت ضروری است.

قدم ۱ :معاینه دقیق و تصمیم گیری بالینی 

اولین گام در شروع درمان ایمپلنت مراجعه به دندانپزشک یا متخصص جراحی لثه برای معاینه است. در این ملاقات دندانپزشک تمام موارد مهمی که در درمان ایمپلنت مهم و ضروری است دقیقا بررسی می کند. 

معاینه از بررسی وضعیت سلامت کلی بیمار آغاز می شود و شامل موارد زیر خواهد بود :

۱)سن و جنس

۲) بررسی بیماری های سیستمیک 

-بیماری های قلبی عروقی 

-اختلالات غدد (مانند ابتلا به دیابت و کم کاری/پرکاری تیرویید )

-کم خونی و اختلال انعقادی مانند هموفیلی و بیماری کریسمس

-نارسایی کبدی یا کلیوی و …

۳)بررسی حساسیت دارویی ( آلرژي به پنی سیلین یا نیکل و …)

۴)مصرف سیگار و تنباکو

۵)داروهای مورد استفاده در حال حاضر (آسپرین و …)

۶) بررسی صلاحیت روحی بیمار و انتظارات وی از درمان

در ادامه معاینات خارج دهانی صورت میگیرد که دندانپزشک آموزش دیده با نگاه یک کارآگاه خبره به بررسی 

صورت و موارد مهم خارج دهان می پردازد .

۱) وجود یا عدم وجود قرینگی در صورت 

۲) وجود تورم غیر معمول

۳)رنگ صورت 

۴) وضعیت اسکلتال فک بالا و پایین 

۵) چین های صورت من جمله چین Nasolabial و تناسب آن با سن بیمار

۶) رابطه بینی با لب بالا Nasolabial fold

۷) خط لبخند بیمار و میزان دیده شدن دندانها و لثه حین صحبت و لبخند

۸) ضایعات خارج دهانی مانند تبخال و …

بعد از بررسی موارد فوق نوبت به معاینات داخلی دهانی می رسد. موارد متعددی در معاینه دهان به صورت اتوماتیک توسط جراح یا دندانپزشک چک می شود که برخی از آنها شامل موارد زیر است:

۱)بررسی مخاط دهان گونه و زبان از نظر وجود ضایعاتی مانند آفت و لیکن پلان و ….

۲)کام بیمار و موارد مختص آن

۳)وضعیت سلامت لثه ها 

۴)پوسیدگی ها و ترمیم های پیشین 

۵) اکلوژن و جفت گیری دندانها

۶) تعداد دندانهای خارج شده و علت آن

۷)وجود جرم و پلاک و ارزیابی بهداشت دهانی فرد (بسیار مهم)

۸)ناحیه بی دندانی و وسعت آن

۹)بررسی لثه چسبده ناحیه و عرض استخوان باقی مانده در ناحیه (لمس ناحیه)

۱۰) تعیین ارزش استراتژیک دندانهای موجود 

برای به دست آوردن درک درست از وضعیت دهان و دندان و طرح ریزی درمان ایمپلنت فقط معاینه کلینیکی کافی نیست. دندانپزشک برای آگاهی از وضعیت استخوان زیرین و رابطه ساختار های مهم مانند عصب فکی و سینوس با دندانها و ناحیه کاندید ایمپلنت نیاز به بررسی های پاراکلینیکال مانند رادیوگرافی و گاها تست های آزمایشگاهی دارد.

کلیشه رادیوگرافی اولیه نمای پانورامیک از فکین  (OPG) است.این کلیشه رادیوگرافی وسیله ای عالی برای ارزیابی کلی تمامی دندانها و روابط آنها با هم و با استخوان فکین است.همچنین می توان ضایعات استخوانی و مفصل گیجگاهی (TMJ) را در آن مشاهده کرد. از آنجا که فیلد این کلیشه رادیوگرافی وسیع است جزییات در آن به خوبی مشخص نیست.همچنین OPG نمایی ۲ بعدی را از وضعیت ۳بعدی فرد به تصویر می کشد و عرض استخوان در آن مشخص نمی باشد. در صورت نیاز به مطالعه دقیق تر ناحیه قبل از ایمپلنت دندانپزشک از رادیوگرافی سه بعدی کمک خواهد گرفت که به آن CBCT می گویند. این تکنیک بسیار شبیه CT پزشکی است با این تفاوت که میزان اشعه دریافتی بیمار بسیار کمتر است و نسبت به CT رایج دقت بالاتری در ناحیه فک و صورت دارد.این رادیوگرافی تصوری در ابعاد واقعی را توسط کامپیوتر بازسازی می کند و می تواند در موارد خاص راهگشا باشد. همچ

نین گاها قبل از جراحی دندان عقل هم از این تکنیک استفاده می شود که بعدا به آن خواهیم پرداخت.

در صورتی که فرد مبتلا به دیابت باشد باید قبل از کاشت ایمپلنت وضعیت کنترل قند خون وی در حالت کنترل شده قرار داشته گیرد و نیاز است هموگلوبین گلیکولیزه HbA1c چک شود. توجه

 

شود قند خونی که با دستگاه های خانگی یا ناشتا اندازه گیری می شود برای اینکار مفید نیست زیرا میزان قند خون لحظه ای فرد را نشان می دهد در حالی که HbA1c کنترل قند خون در ۸ هفته اخیر را به صورت میانگین گزارش میکند.

 

طبق توصیه انجمن تخصصی دیابت امریکا این میزان برای کاشت ایمپلنت و جراحی های داخل دهانی باید زیر ۸٪ باشد. در غیر این صورت تا زمان تحت کنترل درامدن دیابت کاشت ایمپلنت

 باید به تاخیر بیوفتد. 

 بعد ازمعاینه کامل دهان و دندان ها و بررسی رادیوگرافی های لازم  طرح درمانهای مناسب و مزایا و معایب هر روش درمانی به صورت شفاف توسط جراح توضیح داده می شود و بهترین روش درمان با همفکری شما انتخاب می گردد.

قدم ۲ : قرار دادن ایمپلنت درست در جای دندان از دست رفته

بعد از تعیین تعداد و محل ایمپلنت ها سایز و نوع مناسب ایمپلنت برای شما تهیه می گردد و جلسه جراحی هماهنگ میگردد.مرحله جراحی ایمپلنت مانند سایر درمان های دندانپزشکی تحت بی حسی موضعی انجام می شود که اغلب افراد تجربه ی آن را دارند و نیاز به تکنیک ویژه ای یا بیهوشی عمومی نیست. دندانپزشک متخصص بعد از اماده سازی محل ایمپلنت را در محل دندان قبلی جایگذاری می نماید. به طور معمول جلسه جراحی جلسه ای پر استرس اما بدون درد و ناراحتی برای بیمار است و اغلب بعد از پایان جراحی ایمپلنت از میزان کم ناراحتی جراحی ابراز شگفتی می کنند.در صورتی که همه چیز خوب باشد و نیازی به درمان های اضافی مانند پیوند استخوان و … حین کار نباشد جراحی ایمپلنت بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می کشد. در شرایط پیچیده ممکن است این زمان ۲ برابر شود. بسته به مورد و در صورت امکان گاه در همین مرحله پروتز موقتی برای تامین زیبایی در محل ساخته می شود تا ظاهر طبیعی تا مرحله تحویل روکش اصلی حفظ گردد.

برای قرار دادن ایمپلنت به میزان معینی بستر مناسب برای گرفتن تکیه گاه نیاز است. در صورتی که بر اثر تحلیل استخوان یا هر دلیل دیگری تکیه گاه استحوانی کافی وجود نداشته باشد با استفاده از تکنیک های مختلف در ناحیه پیوند استخوان صورت می گیرد.

منظور از میزان ناکافی استخوان چیست ؟

قطر ایمپلنت های امروزی بین ۳ تا ۶ میلیمتر می باشد. جراح بهترین محل را از نظر حجم استخوان انتخاب میکند تا تمامی ایمپلنت در استخوان قرار گیرد در صورت نبودن چنین فضایی نیاز به پیوند خواهد بود. در خصوص طول ایمپلنت هم همین قانون صادق است و بین ۸ تا ۱۴ میلیمتر طول برای قرار دادن مطمین ایمپلنت مورد نیاز است. البته اخیرا ایمپلنت های فوق کوتاه (Ultra-Short) به بازار عرضه شده اند که در برخی موارد بسیار کمک کننده می باشند و در ادامه به توضیح آنها خواهیم پرداخت.

از چه موادی برای پیوند استفاده می شود؟

طیف وسیعی از مواد مناسب در حال حاضر وجود دارند که جراح بر حسب مورد و نیاز آن ها را بکار میگیرد.اغلب این مواد ریشه سنتتیک دارند و در لابراتوار تولید می شوند با اینحال در موارد متوسط از پودر استخوان با منشا گاو و گاه از استخوان خود فرد استفاده می شود. 

آیا میتوان بدون پیوند هم ایمپلنت را دریافت کرد؟

در برخی موارد به صلاحدید جراح میتوان با انتخاب سایز کوچکتر ایمپلنت یا استفاده از برخی تکنینک های پیشرفته بدون پیوند استخوان می توان ایمپلنت را در محل قرار داد.

قدم ۳ : مرحله ترمیم ( اتصال ایمپلنت به بدن Ossteointegration)

تا زمانی که ایمپلنت کاملا با بدن یکی نشده باشد نمی توان از آن به عنوان پایه استفاده کرد که این زمان بین ۶ هفته تا چند ماه بسته به شرایط متغیر است.

قدم ۴: ارسال اطلاعات ایمپلنت شما به لابراتوار برای ساخت دندان

بعد از گذشته چندین هفته از کاشت ایملنت با استفاده از قالبگیری ( روش کلاسیک یا اسکنر داخل دهانی) اطلاعات دهان و دندان شما و ارسال آنها به لابراتوار با کیفیت دندانی متناسب با نیاز شما از لحاظ کارایی فرم شکل و رنگ که زیبایی مورد نظر را تامین نماید ساخته میشود. این مرحله بسته به وسعت کار ممکن است به چندین جلسه متوالی نیاز داشته باشد تا دندانپزشک از کیفیت کار تمام شده کاملا مطمین شود.

قدم ۵ : تحویل دندان

حالا که مراحل ترمیم و لابراتوار به خوبی پیشرفته است دندان جدید در محل قرار داده می شود و شما آزادید تا هر طوری که مایلید لبخند بزنید و بجوید. 

قدم ۶ : مراقبت های بعد از درمان ( بهداشت دهان و دندان به صورت معمول)

بعد از تحویل دندان نیاز به چک آپ دوره ای برای اطمینان از سلامت ایمپلنت و نیز رعایت بهداشت دهان و دندان به صورت معمول ( مسواک – نخ دندان – دهانشویه ) است. چک آپهای دوره ای از طرف پرسنل مطب به شما یادآوری می شود و شما لازم نیست نگران چیزی باشد فقط این چک اپ ها را جدی بگیرید.با رعایت همین ملاقات های ساده و اصول بهداشتی ای که به شما توضیح داده می شود می توانید به اندازه عمر یک دندان طبیعی و یا بیشتر از دندان متکی بر ایمپلنت خود لذت ببرید.

برگشت به بالا